Dzieci, które nie chcą się odzywać

Brak chęci do mówienia u dzieci bywa spowodowany różnymi procesami chorobowymi lub zaburzeniami. Jeżeli natomiast żaden z tych czynników nie występuje, a dziecko nie chce mówić, często wynika to z tego, że po prostu nie musi tego robić. Dzieci często rozumieją, co dorośli do nich mówią, natomiast same posługują się dźwiękami, których nie sposób zrozumieć, tylko one same wiedzą, o co chodzi. Tworzą niejako swój własny język. Często dzieci nie komunikują swoich potrzeb, nie wypowiadają ich na głos. Nie musi być to związane z żadnymi chorobami, czy zaburzeniami. Dzieci komunikują się między sobą i się rozumieją. Każde z nich zaczyna mówić w swoim czasie, w swoim tempie. Bardzo często zdarza się tak, że uzdolnione dzieci nie mówią wcale, albo mówią bardzo mało, tylko po to, aby w odpowiednim momencie zacząć komunikować się całymi, pełnymi zdaniami. Niektóre dzieci z kolei są tak pochłonięte procesem poznawania świata, że po prostu nie mają czasu mówić. Nie każde dziecko rozwija się w taki sam sposób, dlatego też w takich sytuacjach nie ma powodów do niepokoju. Bardzo często takie zjawisko występuje wśród bliźniaków, które komunikują się między sobą w swoim własnym języku, niezrozumiałym dla dorosłych, ponieważ nie mają potrzeby rozmawiania z dorosłymi, a siebie nawzajem rozumieją. Takie stany zazwyczaj mijają i dzieci zaczynają normalnie się komunikować.